poorbadgoodexcelentamazing! به این مطلب رای دهید
Loading...

خودزنی و افکار خودکشی در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی رایج است. تحقیقات نشان می دهد که ۸۰ درصد از بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی در طول عمر خود حداقل یک بار اقدام به خودکشی می کنند و بسیاری دیگر حداقل چند بار این کار را انجام می دهند. اقدام به خودکشی در این بیماران بیشتر از دیگر اختلالات روانی محتمل است. حدود ۱۰ درصد از بیماران مبتلا به این اختلال در نهایت با خودکشی به زندگی خود پایان می دهند. از این رو، تشخیص احتمال و پیشگیری از خودکشی در اختلال شخصیت مرزی اهمیت دارد.

چرا خودکشی در اختلال شخصیت مرزی رایج است؟

چندین عامل در این اختلال علت شیوع رفتار و افکار خودکشی و خودزنی را توضیح می دهد:

رنج روحی شدید:

این اختلال با رنج روحی منفی بسیار شدید همراه است. این حالت به قدری دردناک است که بسیاری از بیماران گزارش داده اند که به دنبال راهی برای فرار از آن هستند. آنها از استراتژی های متفاوتی برای کاهش رنج روحی خود استفاده می کنند که شامل خودزنی، استفاده از مواد مخدر و حتی خودکشی می شود. برخی از بیماران نیز دچار بی احساسی و آپاتی می شوند که در آن بیمار هیچ هیجان و حسی ندارد، به همین دلیل با وارد کردن آسیب به خود به دنبال اثبات این است که تمام احساسات خود را از دست نداده است.

طول مدت بیماری:

اختلال شخصیت مرزی عارضه ای مزمن است و سال ها طول می کشد. ریسک خودکشی در بیماری هایی که مزمن هستند بیشتر است، چرا که بهبودی به سرعت به دست نمی آید. این باعث می شود که بیمار حس کند که راهی برای خلاصی نیست، در حالی که درمان های موثری برای اختلال شخصیت مرزی وجود دارد.

همراهی با دیگر اختلالات روانی:

اختلال شخصیت مرزی با دیگر بیماری های روانی همراه می شود، مانند اختلال دوقطبی، افسردگی عمده و اختلال اسکیزوفرنی. زمانی که چند بیماری روانی همزمان در فرد دیده شوند، ریسک خودکشی افزایش می یابد.

تکانشگری:

اختلال شخصیت مرزی با تکانشگری یا واکنش نشان دادن بدون فکر کردن به عاقبت کار همراه است. بیماران در لحظات رنج شدید روانی اقدام به خودکشی می کنند، بدون آنکه کاملا به عاقبت کار خود فکر کنند.

مصرف مواد مخدر:

مصرف مواد مخدر یا الکل به خودی خود ریسک خودکشی را افزایش می دهد. زمانی که الکل و مواد مخدر با بیماری روانی همراه شوند، ترکیب خطرناکی ایجاد می کنند که ریسک اوردوز در آن بسیار است.

آیا باید خودکشی در بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی جدی گرفته شود؟

همانطور که گفته شد اقدام به خودزنی و خودکشی در این بیماران زیاد است و درصد کمی از آنان این مسیر را تا انتهای راه می پیمایند. بسیاری از آنان از این راه برای تخلیه روانی یا جلب توجه استفاده می کنند. تهدید به خودکشی یکی از استراتژی های آنان برای برنده شدن در دعوا و بحث است. به همین دلیل، پس از گذشت مدتی از بیماری، ریسک خودکشی در آنان جدی گرفته نمی شود. این تعبیر حتی در درمانگران نیز دیده می شود و بسیار دیده می شود که اقدام به خودکشی و خودزنی توسط بیمار از سوی درمانگر به تلاش برای جلب توجه تعبیر می شود.

پیشنهاد مطالعه:  چگونه برای شروع رواندرمانی آماده شویم؟

احساس، خلق و خو و رفتار بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی می تواند به سرعت تغییر کند و موجب تعجب و سردرگمی اطرافیان شود. بیمار ممکن است در یک لحظه خشمگین و در لحظه ای دیگر افسرده و در حال خودکشی به نظر برسد.

مشخص شده است که بررسی مراحل روحی در این بیماران می تواند به تشخیص احتمال و پیشگیری از خودکشی در اختلال شخصیت مرزی کمک کند. بر اساس این مدل، بیماران در عرض چند روز، چند ساعت و حتی چند دقیقه ممکن است این مراحل را طی کنند: بیچاره و کودک (مرحله قربانی بیچاره)، خشمگین و حق به جانب (مرحله قربانی خشمگین)، افسرده و دارای افکار خودکشی (مرحله قربانی گناهکار).

در مرحله قربانی خشمگین، بیمار خود را قهرمان می بیند، هیچ مسئولیتی برای اشتباهاتش قبول نمی کند و دیگران را سرزنش می کند. این مرحله دفاعی در برابر احساس شرم و گناه است. احتمال خودکشی در این مرحله در بیمار کم است، زیرا وی منبع مشکلات را بیرون از خود می بیند.

در عین حال، زمانی که حالت قربانی گناهکار بر بیمار غالب می شود، به خصوص در صورت وجود دیگر ریسک فاکتورها مانند نبود حمایت خانوادگی و اجتماعی، مصرف الکل و مواد مخدر و ابتلا به دیگر بیماری های روانی، احتمال خودزنی و خودکشی افزایش می یابد. در این مرحله، بیمار خود را مسئول تمام اتفاقات بدی می داند که رخ داده است، زندگی خود را مجموعه ای از اشتباهات و تصمیمات غلط می داند، احساس زشتی، بی ارزشی و بد بودن می کند. این مرحله معمولا با احساس طرد شدن و اضطراب جدایی شروع می شود و معمولا زمانی رخ می دهد که بیمار از یکی از عزیزان خود دور شده است.

بیمار گاهی این مراحل را بسیار سریع طی می کند و در نتیجه ریسک خودزنی و خودکشی در آنها تغییر می کند. اولین گام در پیشگیری از خودکشی در اختلال شخصیت مرزی تشخیص صحیح اختلال، وضعیت روحی فرد و جدی بودن قصد وی در اقدام به خودکشی است.

پیشگیری از خودکشی در اختلال شخصیت مرزی: توصیه هایی برای بیمار

اگر در معرض خطر آنی خودکشی قرار دارید، باید هر چه سریع تر با فردی که می تواند به شما کمک کند تماس بگیرید. پلیس یا اورژانس می توانند در این مواقع به شما کمک کنند.

در صورتی که در معرض خطر فوری خودکشی قرار ندارید، اما به خودکشی و خودزنی فکر می کنید، با مشاور یا درمانگر خود تماس بگیرید و با او حرف بزنید. در مورد احساس و افکار خود صحبت کنید و کمک دریافت کنید.

پیشنهاد مطالعه:  موسیقی درمانی در سلامت روان

رنج روحی مرتبط با اختلال شخصیت مرزی بسیار شدید است و باعث می شود احساس کنید که تنها هستید و هرگز بهتر نخواهید شد. به یاد داشته باشید که افرادی در کنار شما هستند که در درمان این اختلال تخصص دارند و به دنبال کمک به شما هستند. درمان می تواند تفاوت زیادی در زندگی شما به وجود آورد.

پیشگیری از خودکشی در اختلال شخصیت مرزی: توصیه های برای اطرافیان بیمار

اگر بیمار شما در معرض خطر آنی خودکشی قرار دارد، او را متقاعد به دریافت کمک کنید یا هر چه سریع تر با اورژانس و پلیس تماس بگیرید.

با این حال، ریسک خودکشی در این بیماران همیشه قطعی نیست. گاهی اطرافیان بیمار تصور می کنند که احتمال خودکشی در بیمار وجود دارد، در حالی که خود او چیزی در این مورد نگفته است. اگر تصور می کنید که بیمار شما به خودکشی فکر می کند اما اطمینان ندارید، با او حرف بزنید. به او بگویید که نگرانش هستید، اما صحبتی از خودکشی نکنید. گاهی ایده خودکشی در ذهن بیمار در اثر سوالات متوالی اطرافیان جرقه می زند. از او در مورد حالات و روحیاتش بپرسید و پیشنهاد کمک بدهید. انجام این کار بسیار دشوار است، زیرا علائم بیماری باعث می شود که تعامل با این افراد پیچیده و دشوار شود. با نشان دادن محبت و نگرانی خود برای سلامت و ایمنی بیمار، می توانید او را تا حد زیادی با خود همراه کنید. در صورتی که شک شما در این مورد به یقین تبدیل شد با درمانگر تماس بگیرید.

در شرایطی که ریسک خودکشی در بیمار وجود داشته باشد و بیمار به طور همزمان دچار افسردگی یا دیگر اختلالات روانی نیز باشد، استفاده همزمان از داروهای ضدافسردگی و روان درمانی برای پیشگیری از خودکشی در اختلال شخصیت مرزی توصیه می شود. در صورتی که ریسک خودکشی کاملا واضح باشد و بیمار به درمان و مصرف دارو تعهدی نشان ندهد، ممکن است بستری کوتاه مدت توصیه شود.

مشاوران متخصص سیمیآروم در حوزه افسردگی

در صورتی که نیاز به برگزاری جلسه مشاوره آنلاین (تصویری) در حوزه افسردگی و اضطراب دارید میتوانید با اساتید سیمیآروم وقت مشاوره خود را رزرو نمایید.

دکتر مهدی بینا
روانپزشک و استاد دانشگاه

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دکتر سمیه بابایی
دکترای تخصصی روانشناسی

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دکتر علی اصغر اصغرنژاد
استاد دانشگاه

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دکتر مصطفی زارعان
استاد دانشگاه

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دکتر محمدباقر صابری زفرقندی
روانپزشک و استاد دانشگاه

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دکتر عباس رمضانی
استاد دانشگاه

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دکتر لادن فتی
استاد دانشگاه

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دکتر جعفر بوالهری
روانپزشک و استاد دانشگاه

رزومه و رزرو وقت مشاوره

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.