1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars به این مطلب رای دهید
Loading...

اگر دچار بیماری ایدز شده باشید، سلامت جسم تنها مشکلی نیست که با آن روبه رو هستید. همراه با احتمال ابتلا به بیماری های جسمی، ابتلا به بیماری های سلامت روان نیز محتمل است. سلامت روان بیماران مبتلا به ایدز شامل خلق و خود، عواطف و رفتار فرد می شود.

افراد با تشخیص ابتلا به بیماری HIV، واکنش های متفاوتی از خود نشان می دهند. اغلب فرد احساس بیچارگی، غم، و اضطراب نسبت به بیماری می کند. این احساسات طبیعی هستند و خوشبختانه با گذشت زمان این حالت ها برطرف می شوند. هر چند علاج قطعی برای این بیماری وجود ندارد، اما درمان های خوبی برای آن وجود دارد که با مصرف دارو زندگی طولانی و با کیفیتی را به بیمار می بخشند. اما HIV بر جنبه های مختلف زندگی فرد تاثیر دارد. فرد مبتلا و اطرافیان وی دچار مسائل مختلفی می شوند که می تواند سلامت روان آنها را تحت تاثیر قرار دهد.

به یاد داشته باشید که:

  • فرقی نمی کند احساس شما چیست، شما حق دارید این طور احساس کنید.
  • در این شرایط هیچ احساس درست و غلطی وجود ندارد.
  • احساسات می آیند و می روند.
  • این شما هستید که باید نحوه پاسخ دادن به این احساسات را انتخاب کنید.

مسائل زیادی در ارتباط با سلامت روان بیماران مبتلا به ایدز وجود دارد. بروز احساسات زیر پس از دریافت تشخیص ابتلا به HIV معمول است. ممکن است همه این احساسات را یک جا تجربه کنید، هیچ کدام را تجربه نکنید، یا در هر زمان یکی از آنها به شما هجوم آورد.

سلامت روان بیماران مبتلا به ایدز:

انکار:

افرادی که تشخیص ابتلا به HIV دریافت می کنند در ابتدا با انکار بیماری با آن برخورد می کنند. فرد اصرار دارد که نتیجه آزمایش اشتباه شده است و باید آزمایش دیگری از او گرفته شود. این واکنش طبیعی است.

در ابتدا حتی این انکار می تواند مفید باشد، زیرا به فرد زمانی برای عادت کردن به بیماری می دهد. اما اگر انکار ادامه یابد و به آن رسیدگی نشود، می تواند خطرناک باشد. در این شرایط، بیمار احتیاط لازم را در برخورد با دیگران اتخاذ نمی کند و داروهای خود را مصرف نمی کند.

اگر دچار چنین حالتی شده اید، بهتر است هر چه سریع تر با یک مشاور یا فرد امین صحبت کنید. این کار ضروری است زیرا شما به حمایت و دریافت کمک نیاز دارید.

خشم:

خشم یکی از احساسات طبیعی و رایج مرتبط با دریافت تشخیص HIV است. بسیاری از افراد از آنکه نمی دانند چطور به بیماری مبتلا شده اند خشمگین می شوند و از تقدیر خود می نالند. برای برخورد با خشم:

پیشنهاد مطالعه:  تاثیر دعوای والدین بر روان کودک

در مورد احساسات خود با فردی، گروه حمایتی، مشاور، دوست یا مددکار اجتماعی صحبت کنید.

سعی کنید به کاری رو آورید، برای مثال ورزش کردن، باغبانی یا رقص، تا احساس تنش و عصبانیت از شما تخلیه شود.

از موقعیت ها و افرادی که باعث افزایش خشم در شما می شوند، دوری کنید.

غم و افسردگی:

یکی از احساساتی که سلامت روان بیماران مبتلا به ایدز را تحت تاثیر قرار می دهد، غم و اندوه است. اگر با گذشت زمان احساس کردید که اندوه شما از بین نمی رود یا بدتر شده است، با مشاور یا فرد امین صحبت کنید. شاید دچار افسردگی شده باشید.

علائم زیر، در صورت پایداری بیش از دو هفته، از نشانه های افسردگی هستند:

  • احساس غم، اضطراب، تحریک پذیری یا بیچارگی
  • کاهش یا افزایش وزن
  • خوابیدن کمتر یا بیشتر از حد معمول
  • تحرک کمتر یا بیشتر از معمول
  • از دست رفتن علاقه به چیزهایی که پیش از این مورد علاقه بوده است
  • احساس خستگی در تمام مدت
  • احساس بی ارزشی یا گناه
  • اشکال در تمرکز
  • فکر کردن به مرگ

برای کاهش اثر این احساس در سلامت روان بیماران مبتلا به ایدز لازم است:

با روانپزشک برای دریافت درمان افسردی صحبت کنید.

اگر پیش از این درمان HIV را شروع نکرده اید، لازم است این کار را انجام دهید. برداشتن این گام مثبت به بهبود سلامت جسم و روان شما کمک می کند.

در گروه های حمایتی وارد شوید.

زمان خود را با افرادی صرف کنید که از شما حمایت می کنند.

در این حالت، خلق و خوی شما دچار نوسان می شود. اگر به خودکشی فکر می کنید، هر چه سریع تر با روانپزشک یا مشاور خود تماس بگیرید. یافتن درمان درست افسردگی همانند بهبودی آن زمان می برد. اگر دچار افسردگی شده اید، امید خود را از دست ندهید.

ترس و اضطراب:

ترس و اضطراب می تواند از عدم اطلاع از آن چیزی ناشی شود که پس از ابتلا به HIV در انتظار بیمار است. بیمار از گفتن واقعیت به اطرافیان خود هراس دارد و نمی داند دوره های بیماری را چطور طی خواهد کرد.

ترس باعث افزایش ضربان قلب و اشکال در خواب می شود. بیمار احساس تحریک پذیری و اضطراب دارد. تعریق، سرگیجه و اشکال در تنفس از دیگر علائم بیماری است.

روش های کنترل تاثیر اضطراب بر سلامت روان بیماران مبتلا به ایدز عبارتند از:

تا جایی که می توانید در مورد بیماری خود اطلاعات کسب کنید.

درمان را شروع کنید و برای محافظت از سلامت خود و همسرتان یا اطرافیان اقدامات لازم را انجام دهید تا از ترس خود در مورد آینده آنها بکاهید.

پیشنهاد مطالعه:  سوءاستفاده عاطفی از کودکان

پاسخ سوالات خود را از پزشکتان دریافت کنید.

با دوستان، فامیل و پزشک حرف بزنید.

به گروه های حمایتی بپیوندید.

به افرادی که در شرایط مشابه شما قرار دارند کمک کنید. این کار شما را قوی می کند و ترس شما را از بین می برد.

در صورتی که ترس و اضطراب در شما کاهش نمی یابد یا بدتر شده است، برای دریافت درمان و دارو با مشاور و روانپزشک صحبت کنید.

استرس:

بیمار مبتلا به HIV و اطرافیانش با استرس بیشتری نسبت به سایرین رو به رو هستند. استرس در هر فرد متمایز و منحصر به فرد است. زمانی که استرس بر فرد غلبه می کند، باید تشخیص داده شود و به آن رسیدگی شود. برخی از روش های کنترل استرس در ادامه آمده است:

ورزش کنید. پیاده روی، یوگا و ایروبیک ورزش هایی هستند که می توانند تنش را از شما دور کنند.

از خود مراقبت کنید. هر روز به مقدار کافی استراحت کنید و به مقدار کافی غذا بخورید. اگر به خوبی نخوابید و به اندازه کافی غذا نخورید، توان مبارزه با شرایط را نخواهید داشت.

با دوستان، مشاور، پزشک و روانشناس در این مورد صحبت کنید.

خود را تخلیه کنید. گریه کردن استرس را از شما دور می کند و حتی می تواند از سردرد و مشکلات جسمی مرتبط با آن جلوگیری کند.

نفس هاس عمیق بکشید تا تنش از شما دور شود.

نکات مربوط به سلامت روان بیماران مبتلا به ایدز:

داشتن احساسات فوق در یک بیمار مبتلا به HIV کاملا طبیعی است. اما این احساسات نباید برای طولانی مدت ادامه پیدا کنند. تیم ها و گروه های حمایتی مختلفی برای این دسته افراد وجود دارد که می توانند در آنها با حرف زدن، کمک به دیگران و دریافت آخرین اخبار در مورد بیماری خود به آرامش بیشتری برسند. این گروه ها را می توانید با کمک مشاور یا پزشک خود بیابید.

درمان بیماری های سلامت روان بیماران مبتلا به ایدز به شکل های مختلفی روان درمانی یا دارودرمانی انجام می شود. استفاده از این روش ها به بهبود احساسات منفی که بیمار با آنها درگیر است کمک می کند. دارو نیز به کنترل افسردگی و اضطراب در بیمار کمک می کند.

با مشاور و پزشک خود در مورد گزینه های موجود صحبت کنید. مراقبت از جسم و روان شما اهمیت دارد. به یاد داشته باشید که شما تنها نیستید. تیمی از پزشکان، روانشناسان، دوستان، اعضای خانواده و گروه های حمایتی تلاش می کنند تا شما زندگی بهتری را تجربه کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.