1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars 5٫00 امتیاز از 2 رای
Loading...

تعریف روان درمانی کاری بسیار سخت است، زیرا ارائه تعریفی یکپارچه و اتفاق نظر داشتن در این خصوص بین روانشناسان بسیار دشوار است و هر روانشناس از دید خود به مسئله روان درمانی می نگرد.

در تعریفی نسبتا جامع آمده است:

«روان درمانی عبارت است از تعامل درمانگر (روان درمانگر) با یک یا چند مراجع؛ که هدف از این تعامل کمک به مراجعانی است که از مشکلات خاصی رنج می برند. مشکلات مراجعان ممکن است اختلالات تفکر، ناراحتی های هیجانی یا مشکلات رفتاری باشد.»

در این مقاله می خوانید:

چرا مردم به روان درمانی نیاز دارند؟

دلایل زیادی برای مراجعه به روان درمانگر وجود دارد.

مراجع ممکن است دچار استرس شدید یا مزمن ناشی از محل کار یا مسائل خانوادگی، از دست دادن یکی از عزیزان، یا رابطه یا دیگر مسائل روزمره شده باشد.

یا بیمار ممکن است دچار علائمی بدون توضیح فیزیکی باشد: تغییر در خواب یا اشتها، انرژی کم، عدم علاقه یا لذت بردن از فعالیت هایی که قبلا از آنها لذت می برد، تحریک پذیری مداوم یا احساس تشویش یا ناامیدی که از بین نمی رود.

وجود بیماری هایی مانند افسردگی، اختلال دوقطبی، استرس پس از سانحه یا سایر اختلالات مستلزم استفاده از روان درمانی به عنوان درمان اولیه یا همراه با دارو است.

روان درمانی تنها برای خود بیمار به کار نمی رود. بلکه می توان از آن برای یکی از اعضای خانواده یا فرزند خانواده استفاده کرد که وجود بیماری های سلامت روان در وی تشخیص داده شده یا متخصص انجام درمان را برای وی توصیه کرده است. بدین ترتیب خانواده می تواند درک بهتری از وضعیت روحی او به دست آورند و طرز برخورد با او را فراگیرند.

این رویکرد در برطرف شدن مشکلات زیر نیز موثر است:

  • مشکلات مربوط به سازگاری با شرایط زندگی
  • کنار آمدن با رویدادهای آسیب زا مانند بلایای طبیعی
  • اختلالات و مشکلات مرتبط با سوءمصرف مواد
  • مشکلات ارتباطی با همسر و سایر افراد مهم در زندگی
  • درمان بی خوابی یا پرخوابی
  • کنار آمدن با بیماری های صعب العلاج مانند دیابت، سرطان
  • بهبود یافتن از سوءاستفاده جنسییا فیزیکی
  • درمان اختلالات جنسی

اهداف روان درمانی چیست؟

  • تغییر الگوهای آسیب زای فکری و رفتاری
  • بهبود احساس ارزشمندی
  • حل و فصل اختلافات بین فردی

جلسات روان درمانی چطور برگزار می شود؟

در جلسه نخست روان درمانی، درمانگر ابتدا در مورد بیمار و مشکلات و نیازهای او اطلاعاتی را کسب می کند.

برای این کار لازم است فرم هایی را پر کنید.

جهت رسیدن به جمع بندی در مورد مشکل مراجع و روند درمان، احتمالا به چند جلسه با درمانگر نیاز است.

در طول جلسات، مراجع و درمانگر با هم در مورد مشکل از جنبه های مختلف حرف می زنند و جلسات شامل پرسش و پاسخ و تبادل نظر می شود.

طی این جلسات بیمار نیز می تواند به ارزیابی از احساس خود نسبت به درمانگر شکل بدهد. در صورتی که احساس می کنید نمی توانید با درمانگر خود ارتباط برقرار کنید بهتر است کار را با متخصص دیگری ادامه دهید.

طی جلسات، روان درمانگر مراجع را تشویق می کند تا از احساسات و افکارش بگوید و چیزی را که آزارش می دهد بیان کند.

شاید در ابتدا مطرح کردن تمام اسرار و نیازهای شخصی برای مراجع سخت باشد، اما روان درمانگر می تواند به سهولت این کار برای مراجع و افزایش اعتماد به نفس او کمک زیادی بکند.

روان درمانی با بحث های احساسی همراه است، پس کاملا طبیعی است که فرد گاهی گریه کند یا حتی در طول جلسات درمان عصبانی شود. تمامی این احساسات برای درمانگر طبیعی است و او می تواند جلسه را مدیریت کند.

ممکن است، درمانگر تمریناتی را برای مراجع در نظر بگیرد.

ادامه درمان باعث بهبود خلق و خوی مراجع و شیوه تفکر و احساسات او نسبت به خود و دنیای اطرافش می شود و در برخورد با مشکلات مهارت های بهتری کسب می کند.

جلسات روان درمانی چقدر طول می کشد؟

مراجع می تواند از هر سن و هر جنسیتی باشد، بنابراین برای کودکان و بزرگسالان قابل اجراست.

جلسات درمانی به صورت فردی، گروهی، زوج درمانی و یا خانواده درمانی برگزار می شوند.

درمانگران معمولاً جلسات را به صورت یک بار در هفته و هر بار به مدت 30 تا 50 دقیقه برگزار می کنند.

طول جلسات درمانی به نوع مشکل و اختلال روانی بستگی دارد و به دو صورت کوتاه مدت یا بلندمدت اجرا می شود.

پیشنهاد مطالعه:  موانع روانی کاهش وزن: چرا مغز مانع لاغری می شود؟

خوشبختانه، امروزه اکثر مشکلات تنها به درمان های کوتاه مدت نیاز دارند و حداکثر با ده جلسه روان درمانی برطرف می شوند.

با این حال برخی مشکلات نظیر درمان اختلالات شخصیتی به درمان های بلندمدت نیاز دارند. در این شرایط درمان ممکن است ماه ها و حتی چند سال به طول بیانجامد.

تفاوت بین مشاوره و روان درمانی چیست؟

در زمینه بهداشت روان، مشاوره به درمان کوتاه مدتی اطلاق می شود که بیشتر روی رفتار تمرکز دارد. مشاوره بیشتر به علائم یا موقعیت مشکل زا توجه می کند و شامل توصیه و پیشنهاداتی برای حل مشکل می شود.

اما روان درمانی، درمانی بلند مدت تر است که به رسیدن به دیدگاه های بهتر و سالم تر نسبت به مشکل عاطفی و روحی مزمن توجه می کند. تمرکز آن بر روند فکری بیمار است، نه مشکلی خاص.

مشخصات یک روان درمانگر خوب چیست؟

  • علاقه به مراقبت از مردم با شناسایی نیازهای آنها و کمک به رفع نگرانی هایشان
  • توانایی نشان دادن احترام و حساسیت نسبت به بیماران با انواع مشکلات، توانایی ها، وضعیت اقتصادی-اجتماعی و تحصیلی
  • رویکردهای خلاقانه برای حل مسئله، توانایی هدایت و الهام بخشی به دیگران
  • توانایی ابراز احترام به مرزهای درمانگر-بیمار و کار با اطلاعات حساس
  • قادر به کار کردن به صورت فردی و به عنوان بخشی از یک تیم
  • مهارت شنیدن و ارتباط بین فردی خوب
  • صبر
  • مهارت های پیشرفته زبان و تحلیلی
  • تفکر انتقادی
  • مهارت های ارتباطی قوی (کتبی و شفاهی)
  • ثبات عاطفی

روان درمانی چیست

چند نظریه روان درمانی وجود دارد؟

تا قبل از دهه ۱۹۵۰ تعداد نظریه های روان درمانی بسیار کم بود و بیشتر از روانکاوی فروید سرچشمه می گرفتند. پس از آن زمان، شاهد افزایش نظریه ها برای رفع اختلالات روانشناختی بوده ایم.

انواع روان درمانی چیست؟

امروزه شاهد آن هستیم که رویکرد های درمانی از ادغام چند نظریه روان درمانی صورت می گیرد و به گونه ای رویکردی التقاطی را به وجود آورده اند و از فنون و مفاهیم دو با چند نظریه باهم استفاده می کنند. رویکردهای زیر در روان درمانی اجرا می شوند:

  • آدلری
  • رفتاری
  • شناختی
  • التقاطی
  • انسانگرا
  • گشتالتی
  • بین فردی
  • روانکاوی
  • پویایی
  • راجرزی

توضیح و توصیف برخی از رایج ترین روش های روان درمانی:

روانکاوی:

از جمله اولین و مهم ترین رویکردهای روان درمانی می توان به روانکاوی اشاره نمود که توسط زیگموند فروید پایه گذاری شد.

فروید بر سائق های فطری (مخصوصا سائق های جنسی) در رشد شخصیت انسان ها تاکید داشت و در واقع به نوع رابطه اولیه کودک و مادر و تحولات رشدی ناشی از جذب شدن خود به بهای از دست دادن روابط معنادار با دیگران و همچنین به نقش مهم تطبیق با محیط تاکید داشت.

در دیدگاه روانکاوی از مفاهیم مورد نظر فروید در رابطه با فرایندهای ناهشیار (بخشی از کار ذهن که از آن بی خبر هستیم و به صورت خودکار هنگام رخدادها، اعمالی را توسط مکانیزم های دفاعی انجام می دهد) استفاده می شود.

باید به این نکته توجه شود که درمان با روش های سنتی روانکاوی چندین سال به طول می انجامد. به همین دلیل فنون و روش های کوتاه مدت تر و خلاصه تری ابداع شدند که در آنها از فنون مستقیم تری استفاده می شد.

نکته آخر در باب روانکاوی این است که در نوشته های جدید این رویکرد درمانی همچنان به تاثیر دوران کودکی بر شخصیت آینده فرد تاکید دارد و در روش های درمانی نیز به گذشته بیمار توجه بیشتری می شود.

بین فردی:

در این سبک از درمان، بر زندگی فعلی و روابط درون خانواده، محیط کار و محیط اجتماع بیمار تمرکز می‌شود. درمانگر به بیمار نحوه تعامل با دیگران را می آموزد و راهبردهایی را برای حل مشکلات بین فردی به او آموزش می دهد.

مسائل رایج در این روش درمانی معمولا به مشکلات به تعامل با افراد مهم زندگی، مسائل مربوط به سوگواری های حل نشده، مشکلات موجود در محیط کار وغیره مربوط می شود.

رفتار درمانی:

هدف از این روش درمانی تغییر رفتارهای ناسالم وناخواسته است که با ارائه پاداش، تقویت و حساسیت زدایی انجام می شود.

حساسیت زدایی یا درمان مواجهه ای فرایندی است که درمانگر بیمار را با موضوعی که از آن هراس دارد مواجه می کند و سعی می کند پاسخ های او را تحت کنترل گیرد.

این رویکرد در روان درمانی در همکاری با اطرافیان بیمار به خصوص اعضای مهم خانواده و دوستان نزدیک انجام می شود.

شناخت درمانی:

شناسایی و تصحیح الگوهای فکری که منجر به بروز عواطف و رفتارهای مشکل ساز می شود، هدف اصلی این روش درمانی است.

درمانگر تلاش می کند الگوهای فکری متعادل تری را جایگزین این الگوهای فکری مخرب کند.

رفتار درمانی شناختی:

این نوع از روان درمانی شامل ترکیب درمان رفتاری و درمان شناختی است و هدف آن شناسایی باورها و رفتارهای ناسالم و منفی و جایگزین کردن آنها با رفتارها و باورهای سالم تر است. در این روش درمانی معمولا تکالیف خانگی نیز به بیمار داده می شود.

پیشنهاد مطالعه:  مثل کودکان باشیم: شاد و خالص

یونگی:

یونگ بیشتر از هر درمانگری بر نقش فرایندهای ناهشیار در رفتار انسان تاکید داشت. پیروان این مکتب علاقه خاصی به تحلیل رویا و تخیلات دارند که معرف فرایندهای ناهشیار شخص هستند.

در روان درمانی یونگی بیشتر بر تحلیل فرایندهای ناهشیار تاکید می شود، به نحوی که بیمار بتواند درک هشیاری از فرایندهای ناهشیار ذهن خود پیدا کند.

رویکرد یونگ برای ارزیابی کارکرد روان به رویکردی عینی و عرفانی تبدیل شد. روش درمانی یونگی ترکیبی غیر عادی “اضداد” بود. اضداد در این رویکرد یکی از اصول کارکرد انرژی روانی یونگی است که به وجود تقابل میان دو چیز اشاره دارد مانند گرما در برابر سرما و این تقابل در مورد انرژی روانی نیز صدق می کند و هر چه این تقابل بیشتر باشد شدت این انرژی نیز بیشتر می شود و به گونه ای این ضدیت برانگیزاننده اصلی رفتار و تولیدکننده انرژی روانی است.

آدلری:

روان درمانی آدلری انسان را موجودی اجتماعی، هدفدار، مسئول خلاق و انتخاب گر می داند. در این نظام، رفتار انسان ریشه در اهداف و شیوه زندگی او دارد که شخص از آن به صورت نقشه ذهنی و راهبردی در تفسیر پدیده های اطراف خود استفاده می کند.

بر اساس این دیدگاه، بیمار روانی الزاما بیمار نیست بلکه او جرئت اقدام به انجام کارهای سازنده خود را از دست داده و به دنبال آن است که با تکیه بر رفتارهای مزاحم و مخرب موجودیت خود را حفظ کند.

روان درمانی آدلری یک جریان آموزشی است که فرد را در مواجه شدن با مشکل تشویق می کند و با همنوعان خود پیوند دوستی نیز برقرار کند.

روان درمانی گشتالتی:

گشتالت درمانی به افراد کمک می کند نسبت به خود و دیگران آگاهی بیشتری پیدا کنند. این روش روان درمانی به آگاهی بدنی و روانشناختی تاکید داشته و بر مسئولیت پذیری در قبال خود و توجه به زبان، رفتارهای غیر کلامی، احساسات و تعارضات درونی با دیگران تاکید دارد.

از جمله فنون این روش درمانی می توان به آزمایش های خلاقانه و تمرین هایی اشاره کرد که خود آگاهی مراجعان را افزایش می دهد و دارای سه مرحله است:

  • اکتشاف:

مراجع در این مرحله بینش واقع گرایانه نسبت به خود و موقعیت خود به دست می آورد.

  • انطباق:

مراجع در این مرحله باید نسبت به قدرت انتخاب خود شناخت به دست آورد. فرد رفتار جدید را در محیط حمایتی نشان می دهد سپس این رفتارها را به دیگر موقعیت ها گسترش می دهد.

  • جذب:

مراجع در این مرحله باید چگونگی تاثیرگذاری بر محیط را یادبگیرد تا احساس کند بر توانایی مواجه شدن با مشکلات زندگی را پیدا کرده است.

انواع روان درمانی

چطور می توان به بهترین نتیجه از روان درمانی دست یافت؟

روان درمانی به مراجعان کمک می کند که شیوه رویارویی با مشکلات به شکلی صحیح و سالم را بیاموزند و احساس بهتری نسبت به خود در زندگی داشته باشند. برای کسب نتایج بهینه از روان درمانی باید به موارد زیر توجه داشت:

  • درمانگری را انتخاب کنید که با او احساس راحتی می کنید و به او اطمینان دارید.
  • با درمانگر همکاری کنید و تمرینات داده شده را انجام دهید.
  • در بیان مشکلتان صادق باشید.
  • جلسات درمان را پیگیری کنید.
  • منتظر نتایج مثبت آنی و فوری نباشید. برای درمان صبور باشید.
  • اگر روان درمانی مؤثر نیست، حتما به درمانگر اطلاع دهید.

روان درمانی آنلاین:

یکی از حوزه های جدید درمان ارائه روان درمانی آنلاین است که در آن روان درمانگر به بیمار کمک می کند تا به زندگی شادتر، سالم تر و بارورتر دست یابد.

ایده این است که به جای حضور در دفتر، به صورت آنلاین با درمانگر خود ملاقات کنید. در نتیجه این امکان را دارید که در فضای راحت خانه یا محل کار خود با روان درمانگر صحبت کنید.

از مزایای کار با درمانگر آنلاین، راحتی و اثربخشی آن است. شروع روان درمانی آنلاین به شما این امکان می دهد تا در محیط حمایتی با درمانگر همکاری کنید، بدون آنکه نیازی به رفت و آمد و زمان اضافه باشد.

همچنین می توانید در کسری از ثانیه با مراکز متعدد درمانی آشنا شوید.

روان درمانی آنلاین برای افسردگی، اضطراب مداوم، سوء مصرف مواد یا و بسیاری از دیگر مشکلات روحی مناسب است.

پس از برقراری ارتباط با درمانگر، دستورالعمل ارتباط با او را دریافت خواهید کرد.

جلسات به نحوی برگزار می شوند که برای شما راحت باشد و بتوانید بیشترین بهره را از جلسات خود ببرید.

نظر شما درباره روان درمانی چیست؟

آیا تا به حال تجربه ای از جلسات درمانی داشته اید؟

روان درمانی آنلاین را ترجیح می دهید یا حضوری؟

سایر منابع

https://www.sugarman.co.uk/candidate-support/skills-and-personal-characteristics-of-a-psychotherapist

https://www.onlinecounselling.com/psychotherapy-online/

برچسب‌ها:,

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.