راهکارهای طلایی برای فرزند پروری هدفمند

شاید در گذشته های نه چندان دور افراد فرزندآوری را از جمله مراحل ازدواج خود می دانستند و کمتر پیش می آمد که قبل از بچه دار شدن درباره ی ابعاد مختلف پدر یا مادر شدن و فرزند پروری به صورت خاص بیاندیشند. البته جامعه ی گذشته با جامعه ی امروز نیز تفاوت های بنیادین بسیاری داشت. همین تفاوت های بنیادین باعث می شود که اهمیت آگاهی داشتن پیش از فرزند دار شدن به مراتب بیشتر از گذشته باشد. تغییرات قابل توجه فضای اجتماعی، بالا رفتن آمار طلاق و آسیب های اجتماعی گاه تا اندازه ای ذهن زوج های جوان را به خود مشغول می کند که در خود توانایی پذیرفتن بار سنگین پدر یا مادر شدن را نمی بینند و قید آن را برای همیشه می زنند. و البته در سمت دیگر طیف هم هنوز هستند کسانی که  بی آنکه کمترین آگاهی در مورد فرزند پروری داشته باشند، پای فرزندان متعددی را به این جهان باز می کنند!

ماه جولای، در تقویم جهانی ماه پدر و مادر بودن هدفمند است. این یعنی جهان امروز شدیدا نیازمند آگاهی بخشی برای تربیت نسل های بعدی و فرزند پروری است.

ما چه فرزند داشته باشییم چه نداشته باشیم و فقط در اندیشه ی آینده ای باشیم که مادر یا پدر خواهیم شد، نیازمند دانش و آگاهی برای تربیت فرزندان سالم و شیوه های موفقیت در فرزند پروری هستیم.

معمولا چالش هایی که پدر و مادر در سال های پیش از نوجوانی فرزندانشان با آنها روبرو می شوند بسیار کمتر از سال های پس از آن است. اگر پدر یا مادر هستید و فرزند نوجوانی دارید، حتما این مطلب را تا انتها مطالعه کنید و اگر فرزند شما کوچک است یا هنوز فرزندی ندارید و تنها در اندیشه ی بچه دار شدن هستید باز هم این مطلب را از دست ندهید، در سال های پیش رو حتما به دردتان خواهد خورد.

وقتی تا ساعت یک یا دوی شب منتظر فرزند نوجوانتان هستید و دلواپس و نگران، بدانید که این تنها مشکل شما نیست. پدر و مادرهای بسیاری که فرزند هم سن فرزند شما دارند با چنین چالش هایی رو به رو هستند.

اما راه چاره چیست؟ بسیاری از پدر و مادر ها تصور می کنند که فرزندانشان تنها تحت کنترل دوستان خود هستند و کاری از دست آنها بر نمی آید. اما پژوهشگران علم روانشناسی دریافته اند که حتی در این سن نیز پدر و مادر می توانند تاثیرات قابل ملاحظه ای بر فرزند نوجوان خود داشته باشند.

فرزندان در سنین نوجوانی در معرض خطرات بسیاری هستند، از مصرف مواد مخدر و الکل گرفته تا دچار شدن به انواع بیماری های روانی و بحران های روحی. اصل بسیار مهمی که در اینجا باید به آن توجه کرد این است که پرخاشگری و طرد فرزند بدترین کاری است که پدر و مادر می توانند انجام دهند.

داشتن ارتباط دوستانه و صمیمانه با فرزند اصل اساسی در دور نگه داشتن او از ابتلا به خطراتی است که شرح آن رفت. اما باید توجه داشت که اعتدال را نیز باید رعایت کرد. یعنی نزدیک شدن بیش از اندازه و کنترل داشتن بر تمام فعالیت های فرزند، حس اعتماد به نفس را در او خواهد کشت و فرزندتان به نوعی دیگر درگیر مسئله و مشکل خواهد شد.

به خاطر داشته باشید که شما باید صمیمی و حامی باشید و نه آسان گیر و اهمال کار!  نتایج تحقیقات روانشناسی حاکی از آن است که فرزندانی که مورد تنبیه بدنی والدین قرار می گرفته اند و یا توسط آنها تحقیر می شده اند بسیار بیشتر از همسالان خود در معرض افتادن در دام اعتیاد به مواد مخدر و الکل بوده اند. فرزندپروری درست یعنی وضع قوانین روشن و واضح و تشویق فرزند به رعایت آنها از طریق حمایت عاطفی و ارتباط دوستانه و صمیمی.

راهکارهای ساختن ارتباط صمیمانه با فرزند:

  1. همراه او در فعالیت های مورد علاقه اش شرکت کنید. (دقت کنید که فعالیت های مورد علاقه ی او! نه شما!) با او به تئاتر بروید، به تماشای فوتبال بروید، با هم به کنسرت مورد علاقه اش بروید، با هم به طبیعت گردی بروید.
  2. راه را برای گفت و گو همیشه باز بگذارید.
  3. هنگام گفت و گو صبور باشید و به جای آنکه تبدیل به یک سخنران خوب شوید، سعی کنید شنونده ی خوبی باشید.
  4. در فضای دوستانه به حرف های او در مورد دوستانش گوش دهید و آنها را بشناسید.
  5. تشویق را فراموش نکنید! کوچکترین فعالیت مثبت و موفقیت او را تشویق کنید.

این نکته ی آخر اصل بسیار مهمی در ارتباط با فرزندان است. تحقیقات نشان داده است که فرزندانی که در نوجوانی این احساس را دارند که مایه ی افتخار پدر و مادرشان هستند، در بزرگسالی افراد بسیار موفق تری در جامعه خواهند شد.یادمان باشد همه ی انسان ها به صورت طبیعی نیاز به تشویق و توجه دارند. اگر شما به عنوان والد این تشویق را در جای مناسب به فرزندتان دادید، که در راه تربیت فرزندی سالم قدم برداشته اید. اما اگر اینکار را نکنید، ذهن فرزند شما به صورت ناخودآگاه با طراحی مکانیزم های دفاعی این توجه را به زور از شما خواهد گرفت! دیری نمی گذرد که به خودتان خواهید آمد و خواهید دید که تمام ذهنتان نگران ابتلای فرزندتان به اعتیاد، افسردگی، عدم موفقیت در تحصیل و ناکامی های دیگر است.

یادتان باشد پدر و مادر بودن صبوری می خواهد.