مهاجرت با یک نوزاد یا نوپا دشوار است، چرا که باید در طول مسیر دائما او را بغل کنید، چمدان ها را با خود بکشید و نگران گم شدن او، گرسنگی، تشنگی و دستشویی رفتن کودک خود نیز باشد. اما چالش واقعی زمانی است که بخواهید با کودکی در حدود 7 تا 15 سال مهاجرت کنید. در این گروه سنی وداع با عزیزان، رفتن به محیط جدید و داشتن یک سبک جدید در زندگی به آمادگی روحی و روانی بیشتری در مقایسه با نوپایان نیاز دارد. سازگار شدن کودک با محیط جدید پس از مهاجرت نیازمند تلاش و درک از سوی والدین است.

اولین روزهای اقامت در کشور جدید برای هر کسی دشوار است. این امر برای کودک یا نوجوانی که شاید در کل روند مهاجرت نادیده گرفته شده است و از خود اراده ای نداشته است، می تواند دشوارتر باشد. والدین تشخیص داده اند که مهاجرت برای آینده شغلی و تحصیلی خانواده بهتر است و فرزند در این مسیر با آنها همراه شده است. به عنوان والدین مسئولیت پذیر باید به سازگار شدن کودک با محیط جدید پس از مهاجرت کمک کنید. عبور از بحران مهاجرت برای سلامت روحی و روانی فرد ضروری است.

سازگار شدن کودک با محیط جدید پس از مهاجرت:

از خیلی قبل تر برنامه ریزی کنید:

مهم ترین گام در سازگار شدن کودک با محیط جدید پس از مهاجرت بسیار قبل از رسیدن به کشور جدید شروع می شود. از چند روز یا حتی چند هفته قبل از ترک وطن، اقدامات لازم برای خداحافظی کودک از عزیزان، دوستان و آشنایان خود را انجام دهید. کودک را برای آخرین بار به مکان هایی ببرید که به آنها علاقه دارد یا از آنها خاطره دارد. برای آخرین بار، یک آلبوم یادگاری ثبت کنید.

سازگار شدن کودک با محیط جدید پس از مهاجرت به اقدامات خاصی از سوی والدین نیاز دارد که باید با توجه به ویژگی های شخصیتی و نیازهای فردی فرزند صورت گیرد. با این حال، اقدامات زیر در این رابطه می توانند ایده خوبی برای شروع باشند.

ترتیبات خواب:

بسته به اینکه شب یا روز به کشور جدید رسیده اید، شاید بهتر باشد چند شب اول را همه در کنار هم در یک اتاق بخوابید. این کار به کودک کمک می کند که از پس احساس دلتنگی برای عزیزان و دوری از محیط آشنا برآید.

اول اتاق فرزندتان:

اولویت شما پس از ورود به کشور جدید باید درست کردن اتاق بچه ها باشد. در صورت امکان، اجازه دهید اتاقی را که دوست دارد انتخاب کند. دادن مقداری کنترل بر اوضاع و قدرت تصمیم گیری به کودک به او حس ارزشمندی می دهد.

آشناسازی محیط:

با چیزهایی که پیش از این از وطن با خود آورده اید، تلاش کنید فضای آشنای اتاق پیشین او را تا حد امکان بازسازی کنید. عکس ها، اسباب بازی ها و یادگاری های خاص مانند چند کتاب می توانند به سازگار شدن کودک با محیط جدید پس از مهاجرت کمک کنند.

ملحفه ها:

بالش یا ملحفه قدیمی تاثیر بسیاری در تسریع سازگار شدن کودک با محیط جدید پس از مهاجرت دارند. همراه آوردن بالش کودک یا حتی کل ست ملحفه اتاقش به او حس خوبی می دهد.

غذا بیشتر اهمیت دارد!

مسلما عادات غذایی هر کشوری با دیگری متفاوت است. شاید وسوسه شوید برای تسریع فرهنگ پذیری در فرزندتان در بدو ورود او را با غذاهای کشور جدید آشنا کنید. این کار می تواند به شکل گیری مقاومت در او و ایجاد احساس غم غربت در کودک منتهی شود. بهتر است برای روزهای اول که شاید آمادگی پخت و پز ندارید، کنسروهای غذاهای خانگی در چمدان داشته باشید. برای آشنایی با عادات غذا خوردن کشور جدید همیشه وقت هست.

ایجاد دکوراسیون راحت در خانه:

پس از آنکه اتاق کودکان آماده شده، سعی کنید فضای خانه را تا حد امکان راحت و آشنا طراحی کنید. چند گلدان بخرید. مقداری گل و شمع می توانند خانه ای که موقتا خیلی خالی به نظر می رسد را جالب تر کند.

باز کردن چمدان ها:

زمانی که بقیه چمدان ها هم از راه رسیدند، وظایف کودک را در کمک به باز کردن چمدان ها مشخص کنید. این کار ضمن آسان کردن وظایف شما، حواس کودک را از غم دوری از عزیزان و اسباب بازی ها خود منحرف می کند. مجددا، ابتدا وسایل اتاق او را مرتب کنید تا جایی را داشته باشد که در آن کاملا راحت باشد. این برای شما که در حال رسیدگی به سایر امور هستید، می تواند غنیمت بزرگی باشد.

شروع مدرسه:

در صورت امکان، برنامه ریزی برای شروع مدرسه را در اسرع وقت انجام دهید. این کار دوستیابی را برای کودک مهاجر آسان تر می کند. به کودک مقداری کنترل بدهید. در صورت امکان دو مدرسه خوب را انتخاب کنید و از او بخواهید بین آنها تصمیم گیری کند. برای آموزش فرزند مهاجران معمولا برنامه های متنوعی وجود دارند که از مدارس بین المللی تا آموزش در خانه متفاوت هستند. ممکن است مدارسی هم در کشور جدید وجود داشته باشند که به دو زبان، زبان مادری شما و زبان کشور فعلی، تدریس می کنند. منافع و معایب هر برنامه را بسنجید و برای فرزند خود بهترین را انتخاب کنید.

تفریح و سرگرمی:

همه چیز را برای کودک شاد و مفرح کنید، اما به نگرانی ها و سوالات او نیز توجه کنید. اگر فرزند شما در موطن خود علاقه خاصی را دنبال می کرده است، سعی کنید در کشور جدید او را در همان کلاس ثبت نام کنید. برای مثال، اگر در حال طی دوره آموزشی اسکیت بود، برای ادامه دوره او را در کلاس های جدید ثبت نام کنید. شرکت در فعالیت های اجتماعی به سازگار شدن کودک با محیط جدید پس از مهاجرت کمک می کند و موجب شکل گیری شبکه دوستی جدید می شود.

عادی زندگی کنید:

تا حد امکان به زندگی روتین خود ادامه دهید. سعی کنید تا حد امکان همان عادات و رسوم خانوادگی پیشین خود را ادامه دهید. به یاد داشته باشید که این تنها کشور است که عوض شده است، نه خانواده. رسوم پیشین خانوادگی خود را ادامه دهید. شب های عید و جشن های باستانی مانند یلدا را همانند روزهایی که در وطن بودید جشن بگیرید. از کودک بخواهید در تزئینات مراسم و آمادگی برای جشن به شما کمک کند.

نیازهای کودک را بر هر چیزی مقدم بدانید:

مهاجرت برای همه سخت است؛ اما شاید برای کودکان و نوجوانان سخت تر باشد. در این دوره دشوار به نیازهای فرزند خود اولویت بدهید. در کشور جدید به دنبال مکان های مناسب، زمین های بازی، کتابخانه و سایر مسائل مربوط به کودک باشید. در صورت امکان، فرزند خود را تحت پوشش بیمه قرار دهید.

در آخر، به یاد داشته باشید که سازگار شدن با محیط جدید در هر یک از اعضای خانواده با سرعت متفاوتی رخ می دهد. شاید والدین از مهاجرت و اقامت در یک کشور جدید خوشحال باشند، اما کودکان به خاطر دوری از محیط پیشین خود دچار افسردگی شده باشند، یا برعکس. این تفاوت در تطبیق پذیری استرس مضاعفی به خانواده وارد می کند. این شما هستید که به عنوان سرپرست خانواده باید کنترل امور را در دست بگیرید تا از این دوره دشوار عبور کنید یا از توصیه های تخصصی یک مشاور کمک بگیرید.

شما برای سازگاری کودک خود با محیط جدید پس از مهاجرت از چه روشی کمک گرفتید؟ آن را با ما و دیگر خانواده های مهاجر در میان بگذارید. ما همواره از نظرات شما استقبال می کنیم.