ذهن آگاهی ماراتون است، نه دو سرعت. تمرینی است که با هدف تغییر زندگی روزمره ما انجام می شود. شفایی است که در یک معجزه رخ نمی دهد. مبنا بر این است که ذهن آگاهی به عادتی برای شما تبدیل شود که در آن از طریق تکرار، ویژگی های مفیدی در فرد ساخته شود. هر چه فرد بیشتر مدیتیشن انجام دهد، از منافع آن بیشتر بهره مند خواهد شد، منافعی که از همان یک نفس اول خود را نشان می دهند.

منافع ذهن آگاهی:

افزایش توجه و تمرکز:

اغلب اوقات زندگی ما با حواس پرتی پر شده است. بدون هیچ تلاشی ما اینجا هستیم اما نیستیم، در افکار خود در گذشته، آینده، شک و تردید و حتی دوردست تر غرق شده ایم. در عوض با استفاده از مدیتیشن، بر همان لحظه و همان جا که هستیم متمرکز می شویم.

پاسخ گویی:

زمانی که به زندگی خود توجه کامل نمی کنیم، عادت های واکنشی کنترل زندگی ما را به دست می گیرند. شاید جز افرادی هستید که وقتی استرس دارند، ناخودآگاه شروع به خوردن می کنند. شاید در برخورد با ناراحتی ها دست خود را مشت می کنید. در این روش تلاش می کنیم در عین حفظ خودداری و صبوری و پیش از انتخاب عکس العمل بعدی خود، به لحظه توجه کنیم.

آگاهی:

هدایت توجه در هنگام تنفس ما را قادر به درک نحوه تفکر خود می کند. چیزهای بی شماری وحود دارد که از روی عادت انجام می دهیم یا به آن فکر می کنیم. در ذهن آگاهی، سعی می کنیم این پیش فرض ها و رویکردهای فکری را بشناسیم. اگر دائما در حال ترس، وسوسه، انتقاد از خویشتن یا هر نوع تفکر دیگری باشید، با مشاهده و توجه به افکار خود در هر تنفس می توانید آنها را به راحتی شناسایی کنید.

اقدام آگاهانه:

هر چه فرد بیشتر تمرین ذهن آگاهی کند، جای بیشتری برای تصمیمات ماهرانه و آگاهانه باز می شود. هدف از این کار عادت کردن به پذیرش منفعلانه نیست، بلکه قرار است فرد در مدیریت زندگی خود انتخاب های دقیق تری داشته باشند. بعد از مدیتیشن، فرد ممکن است بتواند بر روی یک مهارت کار کند یا از انجام عملی خودداری کند.

شفقت:

مربیان ذهن آگاهی دائما تاکید دارند که تمامی افراد در آرام نگه داشتن ذهن خود مشکل دارند. کار شما این است که بدون قضاوت خویشتن، به افکار خود در هر نفس توجه کنید. گیر کردن در الگوی خود انتقادی آسان است (من در این کار افتضاحم، نمی توانم آن را انجام دهم، 10 دقیقه از وقتم را برای خیال بافی هدر دادم). در این روش فرد برای بهبود خویشتن بدون قضاوت و سختگیری تلاش می کند. فرد در هر تنفس با شفقت و مهربانی به افکار خود توجه می کند.

با هر تنفس می توانیم تمام این ویژگی ها را در خود بسازیم. توجه و آگاهی، حفظ آرامش در زمان ناراحتی، مدیریت فعالانه عادات و مفروضات و مهر و شفقت همه در یک تنفس به صورت همزمان رشد می کنند.