پدر و مادر شدن یکی از بزرگترین تجربه های زندگی است. هیچ چیز معجزه آمیزتر از شرکت در خلق یک انسان و شریک شدن در رشد آن نیست. هویت شما به عنوان مادر یا پدر زیباترین عنوانی است که به شما داده می شود. با این حال، با وقوع طلاق زندگی به دو نیم تقسیم می شود و اغلب با عواقب ویرانگری همراه است. در نتیجه فرزندان احساس تنهایی می کنند و از توجهی که برای رشد به آن نیاز دارند محروم می شوند. طلاق می تواند نعمت والد بودن را از بین ببرد و مانع از کارکرد صحیح فرد در این نقش شود. کمک به کودک جهت عبور از این دوره پر تنش، نیازمند افزایش توجه والدین به فرزند در دوره طلاق است. کاری که در این دوره دشوار اغلب به فراموشی سپرده می شود.

سوالاتی که باید پیش از طلاق به آن پاسخ دهید:

پاسخگویی به نیازهای فرزندتان شما را از اولویت های زندگی آگاه می سازد. پیش از شروع روند طلاق باید پاسخ سوالات زیر را بدانید:

  • منفت فرزندان من در چیست؟ چگونه می توانم این نفع را تشخیص دهم؟
  • چگونه تغییرات رفتاری من در پی طلاق، بر سلامت فرزندم تاثیر می گذارد؟
  • آیا می دانم که عواقب طلاق بر زندگی فرزندانم چه تأثیری می گذارد (به عنوان مثال، نحوه حضانت آنها)؟
  • آیا فرزندانم آماده مدیریت این تغییرات جدید در زندگی خود هستند؟ چگونه تغییرات در دینامیک خانواده را مدیریت خواهند کرد؟
  • چگونه می توانم به طور مؤثر در مورد طلاق با بچه هایم صحبت کنم و ارتباط خود را با آنها حفظ کنم؟
  • چطور می توانم از فرزندانم در برابر اثرات زیان آور طلاق محافظت کنم؟

اگر هنوز به این سوالات فکر نکرده اید و پاسخی برای آن ندارید، طلاق می تواند مسیری پر فراز و فرود و خطرناک برای شما و فرزندانتان باشد. والدین اغلب بدون شناخت تاثیرات طلاق بر روی فرزندان خود، از جمله پیامدهای منفی آن مانند کاهش موفقیت تحصیلی، ناتوانی در سازگاری اجتماعی، اثرات جسمی و روانی، رفتارهای مرتبط با جرم و احتمال بیشتر از خودکشی، وارد روند طلاق می شوند. در حالی که این طور نباید باشد.

توجه والدین به فرزند در دوره طلاق: ضرورتی برای کاهش اثرات مخرب آن

شما توانایی برای نجات فرزندان خود را از تأثیرات مخرب طلاق دارید. باید تمام تلاش خود را برای حفظ آرامش خود در طی طلاق انجام دهید و به نیازهای فرزندانتان پاسخ دهید، زیرا شما بهترین گزینه و منبع برای فرزندانتان هستید. برای هدایت کودکان خود به بهترین نحو، باید خود و نقش خود را به عنوان یک پدر و مادر برای رشد و پیشرفت سالم فرزندان خود بشناسید. بهبود کیفی توجه والدین به فرزند در دوره طلاق و هدایت آنها در بزرگترین بحران زندگیشان، ثابت می کند که والدین همواره در کنار آنها حضور خواهند داشت. این امر رابطه والد-فرزند را عمیق تر می کند.

توافق سنتی و رایج سکوت در مورد طلاق بین والدین و فرزندانشان، منجر به عدم تبادل اطلاعات و تعاملات فردی می شود و در نهایت به انزوای کودکان می انجامد. کودکان اغلب نمی توانند احساسات خود را بیان کنند و بین والدین خود گیر می کنند. با وجود آن که درددل با کودکان در مورد جزئیات رابطه بزرگسالان و قرار دادن آنها در میان جنگ زوجین کار غلطی است، اما صحبت کردن در مورد واقعیت طلاق به معنی القای تصویر منفی از همسرتان نیست. اما متاسفانه، این نوع رفتارهای غلط در طول طلاق دیده می شود و زخم های عاطفی عمیقی را در کودکان ایجاد می کند. به دلیل این نوع اشتباهات، کودکان اغلب احساسات خود را در طولپروسه طلاق والدینشان این طور توصیف می کنند: پر از سردرگمی، خشم، تنهایی، غم و اندوه و درد و رنج.

همزمانی دوره رشد کودک با طلاق والدین:

ضرورت توجه والدین به فرزند در دوره طلاق بیشتر می شود، زیرا در این دوره این کودکان در حال کشف خود هستند.

بهبود توجه والدین به فرزند در دوره طلاق از این رو توصیه می شود که برای داشتن یک روان سالم، فرد باید دوره کودکی سالم و شادی داشته باشد. ایجاد زمانی برای سرگرمی خانوادگی، برگزاری مراسم و و جشن گرفتن رویدادها ضروری است.

با وجود آن که طلاق معمولا بیشتر وقت آزاد افراد را می گیرد، والدین نباید این زمان را از سهم فرزند خود کسر کنند. بلکه باید زمان بیشتری را به فرزند خود اختصاص دهند و آنها را با سایر افراد خانواده و تکنولوژی تنها رها نکنند. افزایش توجه والدین به فرزند در دوره طلاق از طریق راه های ساده، مانند قدم زدن با هم، خرید رفتن، تفریح کردن، آشپزی و بازی کردن با بچه ها حاصل می شود. بدین ترتیب، کودکان احساس تعلق بیشتری به والدین خود می کنند و اطمینان می یابند که  در زندگی آنها اهمیت دارند. طلاق به این معمنی نیست که خانواده پایان یافته است و کودکان باید دوره کودکی خود را فراموش کنند.

اختصاص زمانی در پایان روز برای صحبت در مورد کارهای روزمره به کودک این اطمینان را می دهد که والدین از جهان او آگاهی دارند و از نیازها و پیشرفت او مطلع هستند. اختصاص ساعتی به صحبت کردن در مورد کارهای روزمره تنها یکی از راه های بهبود توجه والدین به فرزند در دوره طلاق و ارتباط بهتر است.

انکار نیاز به توجه: حربه بسیاری از والدین در شرف طلاق

والدینی که در حال تجربه دوران سخت طلاق هستند، اغلب از توجه به ناراحتی فرزند خود ممانعت می کنند و ترجیح می دهند این طور فرض کنند که فرزند آنها قوی و محکم است و تحت تاثیر روابط نابه سامان آنها قرار نمی گیرد. اشتباه گرفتن سکوت و انزوای عاطفی کودک به عنوان نشانه ای از توانایی و محکم بودن او می تواند به چالش های بزرگ تری در آینده ختم شود.