به احتمال زیاد کسی را در اطراف خود می شناسید که همسر خشنی دارد. احتمالا پیش از این به این مورد مشکوک شده اید. چرا؟ چون سرنخ هایی از این موضوع به دست آورده اید. از دست دادن قرارهای ملاقات یا کاری، زخم ها و کبودی های روی بدن بدون ارائه توضیح منطقی برای آن، اضطراب مشهود در زمان زنگ خوردن تلفن، و شاید شنیدن فریادهای همسرش پشت تلفن. شواهد این موضوع هر چه که باشد، احتمالا در برخورد با این افراد از خود پرسیده اید دلیل عدم ترک رابطه توسط زنان قربانی خشونت خانگی چیست؟

دلیل عدم ترک رابطه توسط زنان قربانی خشونت خانگی چیست؟

پاسخ به این سوال چندان واضح نیست. هر چند قربانی خشونت خانگی ممکن است زن یا مرد باشد، اما آمارها نشان می دهند که بیشتر قربانیان زن هستند.

چرا قربانی در کنار فرد آزارگر می ماند؟

محققان زیادی به بررسی علت عدم ترک رابطه توسط زنان قربانی خشونت خانگی پرداخته اند. عللی همچون نیاز مالی، نداشتن جایی برای رفتن، و عدم دریافت حمایت قانونی از علل عمده هستند.

تحقیقات نشان می دهند که خانواده و انتظارات جامعه از نقش فرد باعث اعمال فشار بر قربانی برای ماندن در نقش خود و تلاش برای حفظ رابطه مخرب می شود. در بسیاری از موارد از قربانی خواسته می شود که عذرخواهی فرد آزارگر و قول او برای تغییر را بپذیرد.

در برخی موارد دیده می شود که قربانی وضعیت رابطه خود را ارزیابی می کند و منافع ماندن در رابطه را با هزینه های جدایی مقایسه می کند. گاهی این مقایسه در نهایت به نفع ماندن در رابطه معیوب تمام می شود.

از سوی دیگر، دلایل عدم ترک رابطه توسط زنان قربانی خشونت خانگی با گذشت زمان تغییر می کنند. شاید در ابتدای رابطه، قربانی قلباً باور دارد که این مشکل موقتی است و او می تواند کاری برای جلوگیری از آن انجام دهد. در پاره ای از موارد نیز، قربانی به قول های فرد آزارگر برای مراجعه به روانشناس و مشاور دلخوش می کند.

بعدها حتی با ادامه خشونت، قربانی به دلیل نیاز مالی رابطه را ترک نمی کند. شاید زن می تواند برای خود کاری پیدا کند، اما نگران فرزندانی است که در این رابطه تنها رها می شوند. پس تصمیم می گیرد که بماند و کودکانش را بزرگ کند. حتی در نبود مشکلات مالی، برخی از زنان بودن در کنار فرد آزارگر را به درگیر شدن در پروسه های قانونی برای گرفتن حضانت فرزندان ترجیح می دهند.

 دلایل عدم ترک رابطه توسط زنان قربانی خشونت خانگی پیچیده است و با تغییر شرایط آنها نیز تغییر می کنند.

ترس از جدایی:

برخی از قربانیان رابطه را ترک نمی کنند زیرا می ترسند چیزی بدتر از شرایط فعلی بر سر آنها بیاید. در واقع تحقیقات نیز بر این ترس صحه می گذارند. آمارها نشان می دهد که ریسک بروز خشونت از سوی همسر آزارگر در شرایط جدایی بیشتر می شود و حتی در طی مراحل جدایی قریب الوقوع یا محتمل، موارد کشتن همسر دیده می شود.

تحقیقات نشان می دهد که در این افراد حس از دست دادن کنترل بر همسر محرکی بر انجام خشونت بوده است.

آگاهی توانمندی است:

فراغ از آنکه دلایل عدم ترک رابطه توسط زنان قربانی خشونت خانگی چیست، لازم است که آگاهی افراد از انجمن ها و جوامع حمایتی افزایش یابد. باشد که قربانیان بیشتری بدانند در مواقع لزوم برای دریافت کمک به کجا باید مراجعه کنند. آگاهی توانمندی است. امید است که این افزایش آگاهی در موارد بروز خشونت خانگی، تاثیر مثبتی بر پیشگیری از آن داشته باشد.