هر کس دارای نواقصی در خود است که بی فکری، بی ملاحضگی و فراموشکاری از این جمله اند. بنابراین ناگزیر ممکن است کارهایی انجام دهیم که اطرافیان خود را آزرده کنیم. به همین ترتیب ممکن است آنها نیز باعث آزار ما شوند. اما در این لحظه بخشش اشتباهات اطرافیان باید با چه روندی انجام شود؟

زمانی که یک غریبه به شما توهین می کند، رد شدن از او آسان است. وی فرد بی ادبی بود، اما هرگز دیگر او را نخواهید دید. اما زمانی که یک دوست نزدیک، عضو خانواده، یا از آن مهم تر همسر به شما توهین یا خیانت می کند، باید راهی برای بخشش بیابید. اینها روابط مهمی هستند که باید آنها را حفظ کنید حتی اگر عمیقا باعث ناراحتی شما شده اند.

روند بخشش اشتباهات اطرافیان:

روانشناسان معتقدند پیش از بخشش اشتباهات اطرافیان باید آنها را به نحوی تنبیه کرد. تنبیه فرد نوعی احساس عدالت ایجاد می کند، که قربانی باید پیش از بخشش احساس کند.

در مورد اشتباهات کوچک می توانیم بدون تنبیه از آنها چشم پوشی کنیم به خصوص اگر آنکه بدانیم فرد مورد نظر نیز به همین ترتیب از اشتباهات کوچک ما گذشته است. این کار باعث تلطیف روابط اجتماعی به خصوص در رابطه با عزیزان ما خواهد داشت.

عواقب گذشت بدون عقوبت:

بخشش اشتباهات اطرافیان بدون اجرای عدالت، موجب وارد شدن آسیب به حس ارزشمندی فرد و کلیت رابطه می شود. بخشش بدون اجرای عدالت باعث شعله ور شدن خشم در قربانی می شود. از آن گذشته، زمانی که جدیت خطا به فرد خاطی منتقل نشود، کاری برای عدم تکرار آن از سوی وی در آینده انجام نشده است.

انواع عدالت:

توانایی بخشش خطای دیگری به شکل اجرای عدالت نیز بستگی دارد. در این رابطه دو نوع عدالت شناخته شده است: کیفری و بازدارنده.

مثالی از عدالت کیفری:

زوجی در یک مهمانی شرکت کرده اند. شوهر در جمع همسرش را مورد تمسخر قرار داده و موجب ناراحتی او شده است. در نهایت، مجبور شده شب را روی مبل بگذراند و تا هفته بعد رفتار سرد همسرش را تحمل کرده است. بالاخره بعد از یک هفته اوضاع عادی می شود. اما آیا زن واقعا همسرش را بخشیده است؟ شاید حتی خودش هم نداند! از طرف دیگر، گاهی هر چند قربانی تصور کرده که عدالت اجرا شده و با هم مساوی شده اند، اما مجرم به این می اندیشد که نوع مجازات با اشتباه کوچک او تناسب نداشته است. از آن گذشته، چه تضمینی هست که این رفتار در آینده تکرار نشود؟

گزینه بهتر: عدالت بازدارنده

در اینجا روش بهتر اجرای عدالت بازدارنده است. هدف از آن پیشگیری از تکرار خطا و حفظ رابطه است به نحوی که مجرم متوجه عمق خطای خود شود. در مثال فوق در عوض سردی در رفتار، پرت کردن بالش و پتو روی مبل و قفل کردن درب اتاق خواب، بهتر بود زن به همسرش توضیح دهد که به دلیل شدت ناراحتی حاصل از رفتار او نمی تواند در کنار او بخوابد، بنابراین باید روی مبل بخوابد. حداقل در این حالت، شوهر متوجه علت تنبیه خود می شود.

عدالت بازدارنده مستلزم ارتباط و تعامل میان قربانی و خاطی است که البته در اوج ناراحتی می تواند بسیار دشوار باشد. عدالت کیفری موجب تشدید خشم در هر دو طرف می شود. خاطی ممکن است عذرخواهی کند، قربانی هم ممکن است ببخشد اما ممکن است از ته قلب نباشد.

در عوض، روند عدالت بازدارنده می تواند یک رابطه را تقویت کند. زمانی که همسر عذرخواهی می کند، از تکرار رفتارش خودداری می کند و تنبیه خود را می پذیرد، در واقع تعهد خود به رابطه را نشان می دهد. در نتیجه قربانی می تواند خشم خود را فراموش کند و حقیقتا ببخشد. زمانی که زوج به طور مشترک در شرایط دشوار بر روی رابطه خود کار می کنند، احساس بهتری پیدا می کنند و ارزشمندی رابطه متبلور می شود.

One thought on “بخشش اشتباهات اطرافیان یا تنبیه بر اساس خطا

  1. Pingback: مزایای عذرخواهی - مشاوره خانواده و روانشناسی | ایرانیان خارج از کشور

Comments are closed.