داشتن رفتار دوستانه، ابراز علاقه، ملایمت، گرمی، ملاحضه نسبت به دیگران و مراقبت از آنها کلماتی هستند که با مهربانی درآمیخته اند. این واژه گاهی دارای مضمون منفی ضعیف و ساده بودن است. اما این طور نیست. مهربان بودن مستلزم قوی و شجاع بودن است. مهربانی یک مهارت اجتماعی است. از آنجا که انسان موجودی اجتماعی است، اهمیت مهربانی در سلامت روان او بسیار زیاد است.

برخی از اعمال مهربانانه، در تمام زندگی ما جاری است:

  • اجازه دهیم یک نفر در ترافیک جلوی ما بپیچد.
  • حتی وقتی عجله داریم، چند دقیقه ای برای حرف زدن با یک همسایه مسن توقف کنیم.
  • به یک همکاری برای تکمیل پروژه اش کمک کنیم.
  • دعوت یک زوج به شام که می دانید در حال سپری روزهای سختی هستند.

 مهربانی، پاسخی رفتاری است که در آن شفقت نسبت به دیگران بر منافع ما پیشی می گیرد. اما این ویژگی اغلب مورد بی توجهی و بی مهری قرار می گیرد. چرا مهربانی کم ارزش است؟ شاید تا حدی بدین دلیل باشد، که در نظر برخی مهربانی نسبت به دیگران نوعی چاپلوسی است. در نظر این افراد، رسیدن به موفقیت تنها با رد شدن از دیگران یا بی توجهی به آنان به دست می آید. اما این نوع باور به ندرت به شادی حقیقی در زندگی منجر می شود.

اهمیت مهربانی در سلامت روان:

در حقیقت، مهربانی از نظر روانی و معنوی به شکلی غیرمستقیم با شادی و رضایت در ارتباط است. تحقیقات نشان می دهند که افراد شاد، مهربان تر از افرادی هستند که شاد نیستند. تحقیقات همچنین نشان می دهند که عمل ساده شمردن تعداد اعمال مهربانانه یک نفر منجر به افزایش شادی در او می شود. محاسبه اعمال مهربانانه همچنین باعث می شود که فرد مهربان تر شود.

اما چرا مهربانی باعث افزایش سهم فرد از شادی می شود؟ زیرا مهربانی حس قدردانی را در شما تقویت می کند. شما به فردی نیازمند چیزی کمک کرده اید. همین آگاهی باعث افزایش حس شادی در شما می شود. مهربانی موجب شکل گیری احساس همدلی وشفقت نسبت به دیگران می شود، که به نوبه خود ارتباط مثبت شما را با سایرین بهبود می بخشد. مهربانی شما را وامی دارد که با افراد افسرده و کسانی که منزوی شده اند، ارتباط بگیرید. به همین دلیل است که کارهای داوطلبانه آنقدر احساس خوبی در شما ایجاد می کنند. زمانی که با دیگران ارتباط می یابید، احساس بیگانگی در شما از بین می رود و مشابهت های بیشتری با افراد نزدیک خود پیدا می کنید. مهربانی برای تقویت حس جمعی و تعلق داشتن به یک گروه اهمیت دارد.

کاهش استرس، بهبود عملکرد سیستم ایمنی بدن، کاهش احساسات منفی نظیر خشم، اضطراب و افسردگی از دیگر دلایل اهمیت مهربانی در سلامت روان هستند.

زمانی که فرد عملی مهربانانه انجام می دهد:

این کار انرژی آزاد می کند. ما احساس بهتری پیدا می کنیم و گیرنده عمل نیز احساس بهتری می یابد؛ که به نوبه خود باعث می شود او نیز نسبت به دیگران مهربان تر شود.

درد کاهش می یابد. دوپامین، سروتونین و اپيوئيد های اندوژن در اثر رفتار مهربانانه آزاد می شوند.

باعث افزایش آزاد شدن اکسی توسین در تعاملاتی می شود که در آن دو یا چند نفر در رفتار مهربانانه شرکت می کنند. به همین ترتیب، پیوند بین این دو نفر نیز مستحکم تر می شود.

سلامت روان و جسم را بهبود می بخشد. بسیاری از بیماری های جسمی، به علت استرس ایجاد یا تشدید می شوند. مهربانی استرس را کاهش می دهد.

مهربانی، عادت به بخشیدن است، عملی برای برداشتن بار از روی شانه های یک نفر یا صرفا بخشیدن شانه هایی برای گریه کردن. این عمل از ما یک انسان می سازد و روح ما را تعالی می بخشد. اهمیت مهربانی در سلامت روان ما بی نظیر است.

جالب توجه است که صرفا شاهد مهربانی کس دیگری بودن نیز باعث آزاد شدن همان مواد شیمیایی و همان احساس خوب در ما می شود. گویی که خود عامل آن بوده ایم. اما با انجام عمل مهربانانه می توانید از آن منافع بیشتری کسب کنید. پس از فردا به دنبال فرصت هایی برای مهربان تر بودن باشید و اعمال خود را حساب کنید. بلافاصله پاداش آن را در روح و روان و زندگی خود خواهید دید. یک عمل ساده مهربانانه می تواند زنجیره عظیمی از وقایع مثبت را ایجاد کند. معجزه مهربانی آن است که مسری است و می توانید آن را به دیگران نیز انتقال بدهید.