آیا به تازگی تغییری در الگوی رفتاری فرزند خود مشاهده کرده اید؟ آیا نگران آن هستید که فرزندتان دچار غم غربت شده باشد یا چیزی جدی تر مانند افسردگی او را درگیر خود کرده باشد؟ افسردگی در کودکان مهاجر عارضه شایعی است که نیازمند توجه و رسیدگی والدین است.

مهاجرت به کشور جدید برای هر کسی دشوار است. فرقی نمی کند چه کسی باشید، کودک یا بزرگسال، زندگی در یک محیط جدید می تواند با چالش های غیرمنتظره ای همراه باشد.

آیا باید نگران بروز افسردگی در کودکان مهاجر باشیم؟

احتمالاً در ابتدای ورود خود به کشور غریب، شما و همسرتان درگیر انجام روتین های اداری، آشنایی با محیط، یافتن مسکن، ثبت نام در مدارس و بسیاری از مشکلات دیگر هستید. به عنوان والدین خود را ملزم به انجام کارهای زیادی می دانید که نیازهای خانواده را برآورده می کنند. با این حال سلامت روان فرزندتان چیزی ست که هرگز نباید آن را فراموش کنید.

تاثیر مهاجرت به یک کشور جدید بر کودک نباید دست کم گرفته شود. بسیار دیده می شود که پاسخ های عاطفی کودک توسط والدین دست کم گرفته شده و به غم غربت تعبیر می شود. والدین تصور می‌کنند که یافتن دوست جدید و عادت کردن به سبک زندگی در این کشور کم کم حال کودک را بهتر می کند. با این حال اغلب کودکان فاقد خرد و توانایی لازم برای سازگاری با تغییرات جدید هستند و این امر باعث تشدید غم به افسردگی در آنها می شود. لذا آشنایی با علائم و نشانه های چالش های عاطفی و روانی و افسردگی در کودکان مهاجر ضروری است.

علائم افسردگی در کودکان مهاجر:

زمانی که والدین به چالش های عاطفی و روانی فرزند خود توجهی ندارند، شرایط کودک می‌تواند به افسردگی یا اضطراب تغییر پیدا کند. این حالت باعث می شود که کودک در شکل دهی به روابط سالم و دوست یابی دچار مشکل شود، والدین را مقصر ترک وطن بداند و احتمال خودکشی در او افزایش یابد.

از این رو نظارت بر بروز نشانه‌های افسردگی در کودکان مهاجر توسط والدین ضروری است. بسته به شخصیت و توانایی های سازگاری کودک، علائم بیماری به شکل های مختلفی بروز می‌یابد. با این حال برخی از رایج ترین علائم آن عبارتند از:

  • رفتار پرخاشگرانه
  • تمایل به تنهایی و ماندن در اتاق خواب
  • نشان دادن نشانه هایی از انزوا
  • تغییر عمومی یا مزمن در خلق و خو
  • صرف زمان بسیار طولانی برای برقراری تماس با دوستان قدیمی و عدم تمایل به دوست یابی در کشور جدید
  • ابراز درد و ناراحتی جسمی بدون وجود نشانه های فیزیکی
  • فقدان علاقه به مدرسه یا شرکت در کلاسها

چرا فرزندم دچار مشکل شده است؟

برای درک علل افسردگی در کودکان مهاجر لازم است عوامل زمینه ساز این تغییرات را بررسی کنیم. سناریوهای زیر در این رابطه محتمل است:

  • فرزندتان با تجربه‌ای دشوار و جدیدی در مدرسه روبه‌رو شده است که در آن حمایت معمول از سوی دوستان قدیمی خود را دریافت نکرده است و بدین ترتیب احساس تنهایی می‌کند.
  • در زمان بلوغ، فقدان دوست می تواند تحمل تغییرات واضح فیزیکی و عاطفی را دشوار سازد.
  • دوست یابی در کلاسی که افراد آن از نظر ظاهری و فرهنگی بسیار متفاوت از او هستند و شبکه دوستی مختص خود را دارند، دشوار است.
  • عدم آشنایی با محیط فرهنگی حس تنهایی کودک را افزایش می دهد.
  • کودک انتظار متفاوتی از کشور جدید داشته است، مانند آسان تر بودن دوست یابی، داشتن علایق مشترک با دوستان، وجود محیط های سرگرم کننده و غیره.
  • کودک زمانی برای سوگواری برای دوری از عزیزان و دوستان خود و سازش با تغییرات جدید نداشته است.
  • کودک توانایی ابراز خویشتن را ندارد.
  • به کودک در مورد منافع مهاجرت گفته شده و او با این تصمیم موافقت کرده است، اما اکنون از ناامید کردن شما می ترسد.
  • کودک دچار بحران هویت شده است.
  • از آنجا که اغلب مهاجران دچار درگیری‌های کاری و اداری زیادی هستند، شاید کودک زمان دو نفره و مفیدی را که با شما داشته از دست داده است.

چگونه می توانم به کودک خود کمک کنم؟

به مشکلات عاطفی و عدم علاقه او به کشور جدید برچسب بی ادبی یا بد خلقی نزنید. در عوض با گوش کردن به فرزند خود از او حمایت عاطفی به عمل آورید. برای مقابله با افسردگی در کودک مهاجر می توانید با گام‌های زیر شروع کنید:

مثبت باشید:

به گفته های خود دقت کنید. آیا دائما از شرایط کشور جدید، آداب و رسوم آنها و شرایط اقتصادی خود شکایت می کنید؟ اگر چنین است، یافتن علاقه به کشور جدید را برای کودک خود دشوارتر خواهید کرد. نیازی نیست تظاهر کنید که همه چیز خوب است و شما به خوبی با زندگی جدید تطابق پیدا کرده اید، تنها کافی است که نگرش مثبتی به این تغییرات نشان دهید.

به طور فعال به کودک گوش دهید:

کودک باید بداند که کسی او را درک می کند. به جای آن که بلافاصله عواطف او را نادیده بگیرید، احساسات او را تایید کنید و به او بگویید که می دانید همه چیز سخت تر از قبل است. او باید بداند که می‌تواند با شما به راحتی در مورد احساساتش صحبت کند. باید به حرف های کودک افسرده گوش کرد.

زمانی که با کودک خود صادق باشید، می توانید در مورد جنبه های مثبت زندگی در کشور جدید و دلایل مهاجرت به آن با او صحبت کنید.

به کودک برای شرکت در فعالیت های مثبت کمک کنید:

شهر جدید خود را بگردید و از چیزهای جدید به صورت خانوادگی بازدید کنید. در آخر هفته ها غذاهای جدید را امتحان کنید به موزه ها سر بزنید و به کنسرت ها و فستیوال های هنری بروید.

بهتر است به این زودی‌ها به کشور وطن خود سر نزنید، به خصوص در شش ماهه اول مهاجرت. این کار تطبیق پذیری کودک با شرایط جدید را دشوارتر می‌سازد. در طول تعطیلات می ‌توانید  به مقاصدی سفر کنید که دارای شباهت های فرهنگی با کشور وطن شما هستند.

کودک خود را به شرکت در کلاس ها و فعالیت هایی تشویق کنید که به آنها علاقه دارد. این کار عزت نفس او را تقویت می کند و به ایجاد روابط دوستی جدید کمک می کند.

روش های متعدد زیادی وجود دارند که می ‌توانند به سازگاری بهتر کودک شما با شرایط جدید کمک کنند. با مراقبت از سلامت روان کودک خود می توانید تجربه مهاجرت را برای او به خاطره شیرین تری تبدیل کنید. در صورتی که فکر می کنید تغییرات رفتاری در کودک شما به درمان تخصصی نیاز دارد، با ما تماس بگیرید. یک مشاور می تواند کودک شما را در این مسیر دشوار به خوبی هدایت کند.